یکی از چیزایی که تو این سال ها کار کردن و تو محیط مجازی پرسونال برندینگ کردن (ارواح جدم!) دیدم بچه نوجوانانی بودن که تو موقعیت کاری برجسته بنظر میومدن.
اینطور میگم چون تو عالم مجازی شما فقط تصویر روتوش شده ای از واقعیت رو میبنید نه اون چیزی که واقعا هست، طرف میتونه هر روز استوری انگیزشی بذاره، روزی دو سه تا رسید سفارش استوری کنه، ریلز هاشو با نور پردازی خفن و ادیت سنگین بسازه و سیستم نورانی شو بکنه تو چشم شما ولی در واقعیت یک شخص وابسته به خانواده در حال قسط دادن باشه.
حالا فارغ از این بازنمایی رسانه ای بعضی هاشون پول نسبتا خوبی درمیآوردن و هرچی سن کمتر - پول بیشتر داشتن به شدت موجودات چرت و پرت تری بودن. کلا در سنین کم کار کردن به عنوان کسب فن و تجربه و روابط اجتماعی خوبه ولی پول درآوردن مازاد بر نیاز نه!
چون اون بچه سال رو در موقعیت هایی قرار میده که الان مناسب سنش نیست و پس فردا میبینی داره نصیحت درباره زندگی میکنه، پز میده، پول به گاو میزنه و گستاخ میشه در برابر بزرگ تر ها و بی مسئولیت.
این بچه فرصت نمیکنه مسائل مهم تر رو ببینه و سریع به پله پول میرسه و همونجا میمونه.
رفتارشون رو تو مجازی میدیدم، اکثریت حال به هم زن و فاقد ادبیات.
